0 Pekala sen bilirsin. Ben çok isterdim seninle yeni bir sayfa açmayı. Ama ne ben sana adım atabiliyorum(bulamıyorum ve ulaşamıyorum) ne de sen adım atmak istemiyorsun. Hâlbuki benim sana ulaşabilme imkanın olsaydı zaten yıllar evvel beklediğin şekilde karşına gelecektim. Seni görmek ve bulmak için yapmadığım şey kalmadı.
Senin dediğin gibi bankta otur biraz düşün. Lafının yanında benim senin için verdiğim ekmeklerin tartışması bile olamaz. Artık öyle bir reddeye gelmiştin ki seni düşünerek sabahladığım günler bile oldu.Aradan geçen yıllar içinde Seni unutabilmek için çok uğraştım. tam unuttum, bu çıkmaz'ın içinden çıktım, kendime geldim derken yine sen hayatımın içine girdin. Yine alt üst ettin. 8-9 ay önce beni arkadaşıma sorduğunda çok umutlanmıştım belki dolaylı yoldan tanışmak ister. Ama sadece arkadaşla bilgi toplamak için beni sorduğunu ve oyalandığımı anlayınca başımın üzerinden sanki Kaynar Su dökülmüş gibi hissettim. Bu kadar ters köşe olacağımı bilmezdim. Senden dolayı o beni sorduğun arkadaşı da sildim artık ebediyen.Bari bir iş yapıyorsunuz beni işyerimdeki arkadaşlarıma soruyorsun işini düzgün yapmanı beklerdim. Artık beni bu sayfada bu bataklık'ta bekleme bi daha bu sayfaya ne itiraf atarım ne de itiraflara bakarım.artık bi daha burda olmamak üzere. Kendine iyi bak