0 Çok güzel hayaller kurmuştum küçükken. Sevdiğim işi yapacaktım. Tek yaşadığım normal bir evim olacaktı. Kocaman bir kitaplık alıp her bir rafını birbirinden güzel kitaplarla dolduracaktım. Sevdiğim değer verdiğim insanlarla dolu bir çevrem olacaktı. Bulutsuz günlerde yıldızlar izleyecektik, tatillere gidip görebileceğimiz ne kadar yer varsa görecektik. Şimdi ise ailemle yaşıyorum hala. Günde birkaç kelime tek konuşuyoruz bir gün bile sormazlar günümün nasıl geçtiğini işte neler olduğunu en önemlisi nasıl olduğumu. Sevmediğim bir işi yapıyorum. Ev ve araba almak istiyorsam gençliğimi satıp yıllarca borç altına girmem gerekiyor. Ve yapayalnızım. Konuşacak kimsem yok ailemde bile. Ölmek istiyorum ama onu bile yapamıyorum.