13 🍒İzliyorum.Görüyorum.Birbirinden hoşnut olmayan insanların çeşitli yüzleriyle hiçbir şey olmamış gibi sırf zaman geçirmek için birbirlerine yaptıkları serenatlar,sanki birbirleri için fışkıran pozitif enerji..Beni bayağı düşündürüyor. Her insanda olan bu saydığım çirkin meziyetler,artık benim için bir anlam taşımıyor.Belli bir yaşa geldim.Ergenlik ve biraz üstü düşünceler bunlar.Siz hala bunları yanınızda tutuyor musunuz?Yoksa hala o kadar sarsılmadınız mı;onlar hala sizden dökülmediler mi?Hala geçmişle yaşayıp gelecekteki kendinizden ne bekliyorsunuz?Birbirinizi sevmiyorsanız bu şakşakçılık neden?Neden hiçbir şey olmamış gibi iltifatlar,iltifatlar?.Şundan emin olun ki size ne hissettiriyorsam ben oyum.Peki siz ne hissettiriyorsanız o musunuz?
13 Verdiğin değeri görememen büyük nankörlük değil mi? Peki insanlar neden değer bilmez ki? Herşey o kadar garip ki.. Tutunacak bir şey aramamız çok saçma!
12 ( BÖLÜM 4 ) SON ...... 18 postit. İneceğim yere daha çok var mı ? Bunu sormamın bir amacı yoktu İneceğim yere sadece iki durak kaldığını biliyordum. Onunla olayımıza bir kaç kelime daha eklemek için yazılmış öylesine bir soru sadece..
Sekizinci harika Postiti aldı..
* Bu durakta ineceksin, yazdı ve bana gösterdi. Sahi sekizinci harikanın nasıl bir sesi vardı, ince?, kalın, Nutellanın ilk, sigaranın son nefesi gibi?
Hiç bir fikrim yoktu..
Otobüs durağa yanaşırken ayağa kalktım ve harikanın geçmem için sola kıvırdığı dizlerinin önünden koridora ayak bastım. Şoförün kapıyı açmasını bekledim, kapı açılır açılmaz ona döndüm.. ve, sesimle, "Yardımın için teşekkür ederim” dedim..
Harikanın kahverengi gözleri ağaca kuyruğundan asılmış habeş maymunu gibi ters döndü. Bir anlık kapalı algı kanunlarına esasen..
-Rica ederim dedi..
Gülümsedim.. Hızlıca “Son postit'in arkasına bak” dedim.. 5 dakika sonra, otobüsten iner inmez aradı. Ciddiyetle “efendim” dedim, gülerek..
Muhteşemsin, dedi..
Bir de, nişanlıymış, konuşmanın sonlarına doğru söyledi.
