0 bugün bukandaki mezuniyette tanıştığımız siyah takım elbiseli hafif sarısın gözlüklü çocuk bir mendille başladı hikaye acilen devam ettirmemiz gerek lütfen bişey yappp seni bulalımm
0 Çok güzel hayaller kurmuştum küçükken. Sevdiğim işi yapacaktım. Tek yaşadığım normal bir evim olacaktı. Kocaman bir kitaplık alıp her bir rafını birbirinden güzel kitaplarla dolduracaktım. Sevdiğim değer verdiğim insanlarla dolu bir çevrem olacaktı. Bulutsuz günlerde yıldızlar izleyecektik, tatillere gidip görebileceğimiz ne kadar yer varsa görecektik. Şimdi ise ailemle yaşıyorum hala. Günde birkaç kelime tek konuşuyoruz bir gün bile sormazlar günümün nasıl geçtiğini işte neler olduğunu en önemlisi nasıl olduğumu. Sevmediğim bir işi yapıyorum. Ev ve araba almak istiyorsam gençliğimi satıp yıllarca borç altına girmem gerekiyor. Ve yapayalnızım. Konuşacak kimsem yok ailemde bile. Ölmek istiyorum ama onu bile yapamıyorum.
0 D. da oturan pembeli hanımefendi yan cafede dışarda oturuyordum saatlerce göz göze karşılıklı kahve içtik söylememe gerek bile yok anladın sen beğen ben net bulurum seni 😉