0 Yolda yürürken yayayı ıslatmayı marifet sayan, hatta ezip geçmeye yeltenecek kadar çürümüş bir zihniyetle aynı şehirde yaşadığımı yeni yeni idrak ediyorum. Bu artık bireysel bir saygısızlık değil; araç sahibini dokunulmaz sanan, gücü direksiyon başında bulan bir yozlaşmanın sonucu. Kendi evinin önünü mülkü zanneden bu hoyratlığı, halkın içinde açıkça mahkûm edemiyorsak, asıl utanç bize aittir. Çünkü suskunluk da bu kabalığın ortağıdır.
0 D.Z yeniden sahalara dönmüşün ben sana demiştim huylu huyundan vaz gecmez diye sende bana asla birdaha olmaz dedin ben artık öyle birşey yapmiycam dedin hani beni çok seviyordun sadece beni sevmiştin insan nasıl durabilir sevdiği insandan haber alamadan okadar güzel günlerimiz geçti seninle hepsini unutmusun zerre kadar umrunda olmadım senin bu sevgi değil
